YENİ BİR BAŞLANGIÇ

 

Merhabalar Değerli Okurlarım,

Şahsımı ilk kez okuyacaklar için kendimi kısaca tanımlayayım:

Ben Yasin ÇİÇEK, 1992 yılı Karadeniz Ereğli doğumluyum.

Yaşamımı akülü tekerlekli sandalyede sürdüren bir bireyim.

Yani halk dilinde engelliyim (!)

Yaklaşık dokuz yıl çeşitli yerel kuruluşlarda köşe yazarlığı yaptım.

2018 yılında ise "İmza" isimli şiir ve edebiyat temalı bir kitap yazdım.

Geçtiğimiz aylarda ise bu blog sayfasını kurdum.

Yazılarımı buradan sunacağım.

Umarım okurlarım bol ve kaliteli olur. 😊

Hayatla, hep seviyeli bir ilişkimiz oldu.

Ben mücadele ettikçe o güzel yüzünü gösterdi.

Eğitimim önce açık öğretimden ilkokul ve ortaokul son olarak lise eğitimimi tamamladım.

Şu an Ankara Üniversitesi Halkla İlişkiler ve Tanıtım okuyorum.

Üniversite dönemi gerçekten zormuş.

Bir de benim gibi çoğu kavramı ilk kez duyup ve hocalarla etkileşimli ders alıyorum.

Hemen hemen ikinci dönemin son demlerine gelmemize rağmen, hala anlama ve adapte olma sorunu yaşıyorum.

Hayatımda ilk kez ödevler yaptım.

Hem de baba ödevler. 😊

Genelde farklı düşünürüm.

Bu da derslerde hocalara ve sınıfa yansıyor.

Bazen inanılmaz tespitlerle sorular sorarken, saçma sorular da sorabiliyorum.

Gerçekten ilginç bir süreçten geçiyorum.

Misal; kendimi yeniden tanıyorum.

Egosu yüksek biriyim.

Öz eleştiri yönümde pek yoktur.

Egomun nedeni aslında: Ülkemizde engelli bireyler genelde görünmezdir, arka plandadır.

Görünür olmak adına ürettiğimi mekanizma.

Motivasyonumu düşürmemek adına ise öz eleştiri yapmam.

Fakat egomun törpülendiğini ve öz eleştiri yapabildiğimi görüyorum.

Bir şey kaybediyor muyum?

Sanırım biraz özgüvenim arttı.

Aynı zamanda çevremdekilerden de iyi tepkiler alıyorum.

Ekim ayındaki Yasin değilim.

Öğreniyorum, gelişiyorum ve değişiyorum.

İlk yazımın samimi olmasını istedim.

Çünkü biz büyük bir aile olacağız!

Yazımı okuduğunuz için teşekkür ediyorum.

Kendinize iyi bakın.

Hoşça kalın!

Özel Bireylerin Kalemi

Yasin ÇİÇEK